Ik lever een paar schaatsen in. Ik heb meer dan 20 jaar langs de Meerpolderdijk gewoond. Als er 's winters ijs lag kon je prachtige tochten maken naar Leiden of Stompwijk of de Zoeterwoudse plas. Mijn dochter bracht hele middagen door op het ijs, met buurtkinderen. Heel gezellig. Je kwam iedereen tegen op het ijs en iedereen genoot. Zoetermeer had voor mij het gemak van stadsvoorzieningen en het genot van de natuur!
22 november 2008, Zoetermeer
Lisellot Franx
Ik lever een foto van ons vroegere woonhuis in. Thuis in Zoetermeer heb ik mij altijd gevoeld in dit huis aan de J.L. van Rijweg, waar ik mijn jeugd heb doorgebracht. Helaas moest het huis wijken voor het Stadshart.
22 november 2008, Zoetermeer
Ron van den Berg
Ik lever een Zoetermeer gemeentegids uit 1972 in. Zoetermeer had toen nog korte telefoonnummers. "Korte lijnen". Zoetermeer 1972, de mooiste tijd van mijn leven. 15 jaar oud, alles was mooi & zo is't gebleven. Helaas geen melkbussen meer bij Nutricia, geen Shellina premix, geen top 40, geen Beatles op nr. 1, maar wel een geweldige stad & een wakkere stad. Dus geen slaapstad & er wordt nog steeds aan gewerkt. Beweging, geen stilstand!
20 november 2008, Zoetermeer
Gerart Kamphuis
De steen. Als geboren en getogen Zoetermeerder heb ik het allemaal meegemaakt: het eerste stoplicht in Zoetermeer, de nieuwbouw, de aanleg van het Stadshart, het dorp dat een stad werd. Noodlot of noodzakelijk? Ik ben er nog steeds niet uit; ik heb me ermee verzoend, me er in geschikt. Wat me nog steeds beroert, en waar ik me niet in kan schikken, is de klakkeloze afbraak van met name het oude dorp. We hebben al zo weinig, en dat wat er nog is lijkt vogelvrij. Dat is overigens iets van alle tijden, getuige de resten die de Zoetermeerse bodem vrijgeeft; een bouwput in de Dorpsstraat toont onverbiddelijk dat wat er ooit is geweest: resten van menselijke beschaving. Wat dat betreft heeft de bodem het beste geheugen. Een deel van dit geheugen lever ik hierbij in. Het is een baksteen, door mij gevonden in een door de Archeologische Werkgroep onderzochte bouwput aan de Dorpsstraat, Leidsewallen. Die steen was onderdeel (13e eeuw?) van een huis. De bewoners keken uit over een woestenij. Later, na het afgraven van het veen werd het polder. Maar toen waren die bewoners allang weer verdwenen, net als hun huis. Een steen doet mijmeren ….
29 oktober 2008, Zoetermeer
Jannie van de Luijtgaarden
Ik schenk een beeldje omdat ik mijn droom, een stadsbeeldentuin voor mijn eigen beelden, in Zoetermeer waar kon maken. In Den Haag, mijn geboortestad, was mij dit nooit gelukt. Zoetermeer is een stad waar haast ieder gezin een eigen tuin, of tenminste een groenvoorziening in zijn buurt heeft. Daarin is Zoetermeer een voorloper op andere steden. Er wordt echter steeds meer groen geofferd aan de stedelijke ontwikkeling, wat tenkoste gaat van de leefbaarheid en groene zones in de stad. HSL bijvoorbeeld, en invullen van lege plekken in de stad met huizenbouw. Ik pleit voor blijvend openbaar groen en het behoud van het Groene Hart.
29 oktober 2008, Zoetermeer
P. Ruivenkamp-Seijen ten Hoorn
Ik heb een straatnaambord ingewisseld. Mijn overleden echtgenoot Piet Ruivenkamp was journalist/filmcriticus bij de Haagse Courant en heeft zich altijd zeer verbonden gevoeld met Zoetermeer. Vanaf 1970 heeft hij zich beziggehouden met de groei en ontwikkeling van de stad Zoetermeer. Zo maakte hij de film 'De grote vermenigvuldiging'. Hij zat in diverse commissies, waaronder de straatnamencommissie, heeft veel straatnamen bedacht, o.a. de filmbuurt. Bij zijn pensionering kreeg hij zijn eigen straatnaambord.
29 oktober 2008, Zoetermeer
Siem Berkhout
Ik heb mijn huisnummer en naamplaatje ingewisseld. Hoewel ik in Delft geboren ben, is na de geboorte van mijn kinderen in 1990 Zoetermeer mijn thuis geworden. Mijn schoonfamilie woonde in Zoetermeer. Mijn kinderen zijn hier opgegroeid, mijn vrouw is hier overleden, dus we hebben veel beleefd in ons huis op 941. Nu onze flat is gerenoveerd is er een nieuw huisnummer en naambordje op de nieuwe voordeur geplakt. Het bordje van ons thuis is in onbruik geraakt, maar ons thuisgevoel blijft hier in het dynamische Zoetermeer!
20 oktober 2008, Zoetermeer
G. Peerenboom
Ik heb een gewicht (kg) ingewisseld omdat dit voorwerp me verbindt met Zoetermeer. In heb het gevonden in de vroegere boomgaard van het parkje in de Leyens, waar we onze eerste koopwoning hadden, ons eerste kind en onze eerste hond die ik elke dag in het parkje uitliet. Dit gewicht heb ik jarenlang bewaard als het echte Zoetermeergevoel.
20 oktober 2008, Zoetermeer
Carla
Ik heb een koekschaaltje met een afbeelding van 't Huis te Palensteyn ingewisseld. Zoetermeer is mijn thuisstoel geworden. De eerste jaren in Zoetermeer heb ik gewerkt bij de Brinkers Margarinefabrieken. De koekschaal kreeg het personeel ter gelegenheid van de 60-ste verjaardag van de toenmalige directeur G.C. Brinkers. De koekschaal symboliseert voor mij gezelligheid, thuis zijn. Hoewel mijn huis nu buiten Zoetermeer staat, werk ik nog steeds in Zoetermeer. Zoetermeer is mijn stad!
20 oktober 2008, tot 2000 in Zoetermeer gewoond
E.B. de Vries, raadslid CDA
"Ik lever een kaart van de wereld in voor het project Give&Take. Iedereen weet dat de Gouden Eeuw in Nederland heeft geleid tot een enorme economische opbloei. Kolonies werden gesticht over de hele wereld. De Nederlanders waren de eersten om een nederzetting te stichten op Manhattan, in Suriname, Kaap de Goede Hoop, Maleisie, Indonesie en Australie. Deze activiteiten konden echter alleen worden ontwikkeld door de bouw van schepen en de productie van wapens. Daarvoor was energie nodig, Die energie kwam uit Zoetermeer. Niet voor niets is het merendeel van de Zoetermeerse bodem klei. Alle zes meter veen, die er boven op lag, is vrijwel overal afgegraven. Dat veen werd gebruikt om er turf van te maken. Die turf werd vervoerd naar Schiedam, Delft, Leiden, Haarlem en Gouda. De industrieen van deze plaatsen gebruikten die turf voor energieopwekking.Ik zie in de kaart van de wereld van rond 1600 banden met het Zoetermeer van die tijd. Al die punten op de wereld waar Nederlanders waren neergestreken zijn ontstaan dankzij de turfwinning in Zoetermeer.Hoewel bij de Gouden Eeuw alleen aan prachtige schilderijen, specerijenhandel en economische voorspoed wordt gedacht, speelt onze gemeente op de achtergrond een belangrijke rol bij het ontstaan van die welvaart.
1 oktober 2008, Zoetermeer
Annet, 56 jaar
Ingelijste foto van de watertoren “Ik woon al mijn hele leven in Zoetermeer. Sinds mijn man met pensioen is, reizen we heel erg veel. Ik ben overal al geweest, van India tot Australië en van Frankrijk tot IJsland. Maar altijd als we terugkomen van Schiphol en ik zie de Watertoren van Zoetermeer in de verte staan, dan weet ik dat ik thuis ben. Dat is voor mij ‘Thuis in Zoetermeer’.”
02-07-2008, Zoetermeer
Thomas, 39 jaar
Lederen voetbal “Ik woon nu 14 jaar in Zoetermeer. Ik ben in Den Haag geboren en heb daar altijd gewoond. Ik vind Zoetermeer een leuke stad. Waardoor ik me echt thuis voel in de stad? Dat komt toch door mijn club. Ik voetbal elke zondag met een stel vrienden, en daarna drinken we gezellig nog een biertje. Dan voel ik me echt helemaal thuis! Daarom staat mijn voetbal voor mij symbool voor ‘Thuis in Zoetermeer’.”
